ZMIANY W PODATKU VAT OD 2010 ROKU

Początek każdego roku przynosi przedsiębiorcom liczne zmiany w przepisach podatkowych. Nie inaczej jest i tym razem. Dnia 1 stycznia 2010 roku wchodzi w życie m.in. kolejna nowelizacja ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług , która wprowadza kilka istotnych zmian do regulacji tego podatku

Wspomniana nowelizacja jest skutkiem obowiązku wprowadzenia do polskiego systemu prawnego postanowień trzech dyrektyw wspólnotowych : dyrektywy Rady 2008/8/WE z dnia 12 lutego 2008 roku, dyrektywy Rady 2008/9/WE z dnia 12 lutego 2008 roku oraz dyrektywy Rady 2008/117/WE z dnia 16 grudnia 2008 roku, które zmieniły dyrektywę 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, będącej najważniejszym aktem prawnym regulującym kwestie podatku VAT.

Nowe miejsce świadczenia usług

Nowelizacja wprowadza nowe regulacje dotyczące określania prawnego miejsca świadczenia usług. Obecnie, co do zasady, zgodnie z art. 27 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi – miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania. Od dnia 1 stycznia 2010 roku, co do zasady, miejscem świadczenia usług wykonywanych na rzecz podatników będzie miejsce siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności usługobiorcy. Zgodnie z intencją ustawodawcy, zmiana miejsca świadczenia usług ma na celu zapewnienie opodatkowania wszystkich usług, również tych świadczonych na odległość, w miejscu ich konsumpcji. Zmiana zasady ogólnej nie dotyczy jednak przypadków, gdy usługi świadczone na rzecz podatnika są przeznaczone do jego osobistego użytku lub użytku jego personelu. W takim przypadku będzie to, co do zasady, miejsce siedziby usługodawcy. Zmianie nie ulegają również m.in. miejsce świadczenia usług w odniesieniu do transakcji między podatnikiem a ostatecznym konsumentem, nadal opodatkowane w miejscu, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, oraz w odniesieniu do usług związanych z nieruchomościami nadal opodatkowanymi w miejscu położenia nieruchomości.

W związku z opisaną wyżej zmianą całkowitej przebudowie ulega rozdział 3 działu V ustawy o VAT zatytułowany „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”. Obecnie obowiązujące art. 27 i art. 28 zostają uchylone i zastąpione nowymi art. 28a–28o, szczegółowo regulującymi kwestię prawnego miejsca świadczenia usług.

Nowelizacja wprowadza również obowiązek rozliczania podatku należnego przez usługobiorcę usług świadczonych przez osobę niemającą siedziby na terytorium kraju (import usług). Zmiana ta jest związana z opisaną wyżej zmianą miejsca świadczenia w odniesieniu do tych usług (nowy art. 28b). Podatnik (usługobiorca) jest zatem zobowiązany sam naliczyć odpowiednią kwotę VAT z tytułu nabytych usług i nie jest możliwe zwolnienie z tego obowiązku przez fakt ewentualnego rozliczenia podatku VAT przez usługodawcę. Innymi słowy, w tym przypadku powinien być zastosowany mechanizm odwrotnego obciążenia (ang. the reverse charge).
Co to oznacza w praktyce dla podatników?