Wpływ relacji źródeł finansowania przedsiębiorstwa na wartość projektów inwestycyjnych

Finansowym celem działania przedsiębiorstwa jest maksymalizacja bogactwa jego właścicieli. Wyższa wartość przedsiębiorstwa wiąże się z większymi możliwościami pozyskiwania kapitału na cele rozwojowe po niższych kosztach.

Relacja źródeł finansowania, zwana też strukturą kapitałową, ma wpływ na poziom średniego ważonego kosztu kapitału przedsiębiorstwa, a ten z kolei ma wpływ na poziom efektywności realizowanych przez przedsiębiorstwo projektów inwestycyjnych. Im koszt kapitału przedsiębiorstwa niższy, tym wartość przedsiębiorstwa wyższa.
Struktura kapitałowa (ang. capital structure) to utrzymywana przez przedsiębiorstwo kombinacja kapitału obcego i kapitału własnego. Struktura kapitałowa jest ważna z dwóch powodów: 

1. Koszt kapitałów obcych jest niższy od kosztu kapitału własnego. Zatem jeśli nie istniałby powód b), to wtedy prawdą byłoby zdanie, że: „im większy udział kapitału obcego w strukturze kapitału przedsiębiorstwa, tym średni ważony koszt kapitału niższy, a co za tym idzie, większa jest wartość przedsiębiorstwa”.
2. Im większy jest poziom kapitału obcego w strukturze kapitałowej, tym kapitałodawcy domagają się wyższej stopy zwrotu, gdyż uznają przedsiębiorstwo i jego działalność za bardziej ryzykowne. Zatem jeśli nie istniałby powód a), to wtedy prawdą byłoby zdanie, że: „im większy udział kapitału własnego w strukturze kapitału przedsiębiorstwa, tym średni ważony koszt kapitału jest niższy, a co za tym idzie, większa jest wartość przedsiębiorstwa”.

Konieczność zrównoważenia wpływu tych dwóch powodów prowadzi do poszukiwania optymalnej struktury kapitału. Zagadnienie to zaliczane jest do najtrudniejszych kwestii finansowych, z jakimi ma do czynienia zarząd.