Utrata wartości aktywów - znaczenie zarządcze

Co dla jednostki gospodarczej stanowią aktywa, a zwłaszcza ich niepodważalna wartość, pisać nie trzeba, ale niejednokrotnie otoczenie gospodarcze, w jakim funkcjonuje jednostka, wymusza na niej szczegółową analizę wartości posiadanych aktywów oraz prowadzenie sprawnej polityki zarządzania posiadanymi aktywami, tak aby nie powodować negatywnych skutków w wynikach finansowych jednostki z powodu posiadania „złego majątku”.

Wśród okoliczności mających wpływ na wycenę posiadanych przez jednostkę aktywów są np. kryzysy gospodarcze czy kataklizmy, jak ostatnio nawiedzające Polskę powodzie. Spowolnienie gospodarcze z ostatnich lat, będące konsekwencją światowego kryzysu, zmusiło wiele jednostek gospodarczych do bardzo wnikliwego przyjrzenia się bilansom i rzetelnej oceny, czy w przypadku niektórych z posiadanych przez nie aktywów trwałych nie nastąpiła utrata wartości. Dla wielu z nich ustalenie utraty wartości oznaczało konieczność ujęcia znaczących odpisów aktualizujących, mających negatywny wpływ na ich wynik finansowy.

Obowiązek stosowania odpisów aktualizujących wynika, z pewnymi różnicami, zarówno z art. 7 ust. 1 i art. 28 ustawy o rachunkowości, jak i Krajowego Standardu Rachunkowości nr 4 „Utrata wartości aktywów” oraz Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (MSR 36) dla jednostek stosujących MSR/MSSF. Wszystkie te przepisy nakazują dokonywanie odpisów aktualizujących w sytuacji, gdy wartość księgowa składnika aktywów jest wyższa od wartości, którą jednostka może odzyskać albo poprzez jego sprzedaż, albo poprzez dalsze użytkowanie.