Sprawozdawczość segmentowa

Sprawozdawczość finansowa jest narzędziem niezbędnym przy zarządzaniu jednostką oraz podejmowaniu optymalnych decyzji. Odpowiednie dostosowanie sprawozdawczości do specyfiki jednostki, jej wielkości oraz struktury organizacyjnej jest kluczem do sprawnego zarządzania i sukcesu jednostki.

Odbiorcy sprawozdań finansowych, pragnąc zrozumieć specyfikę działalności danej jednostki oraz motywy podejmowanych decyzji, oczekują coraz bardziej szczegółowych danych. Nakłada to na jednostki coraz to szersze wymogi sprawozdawcze. Raporty obejmujące coraz szerszy zakres informacji nie mają już tylko charakteru rocznych sprawozdań finansowych, ale często są robione dla krótszych okresów – miesięcznych, kwartalnych, śródrocznych.
Ujawnianie informacji finansowych bez uporządkowania zawartych tam danych daje niewielką wartość jej czytelnikom, ponieważ odbiorcami sprawozdań finansowych nie zawsze są osoby posiadające usystematyzowaną i szeroką wiedzę finansową. Dopiero uszeregowane i pogrupowane dane finansowe mają wysoką wartość użytkową dla wszystkich odbiorców. Zmianie ulega również zakres ujawnianych danych, gdyż poza bilansem, rachunkiem zysków i strat przedstawiany jest również szereg dodatkowych informacji i ujawnień.

UoR vs MSSF

Ustawa o rachunkowości wymaga szczegółowych informacji o segmentach jedynie dla pozycji przychodów ze sprzedaży produktów, towarów i usług. Podziału należy dokonać zgodnie ze strukturą rzeczową przychodów wg rodzajów działalności oraz geograficzną wg rozgraniczenia na krajowe i eksportowe.
Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) mają zdecydowanie większe wymagania dotyczące raportowania danych finansowych dla poszczególnych segmentów. Z pomocą przychodzi tutaj MSSF 8 – „segmenty operacyjne”. Jako standard obowiązuje od 1 stycznia 2009 r. i zastąpił wcześniej obowiązujący Międzynarodowy Standard Rachunkowości 14 - „sprawozdawczość dotycząca segmentów działalności”.