Sprawozdanie finansowe – jako źródło informacji pomocnych przy optymalizacji zadłużenia firmy

Obowiązek sporządzania sprawozdania finansowego wynika z ustawy o rachunkowości, a dane w nim zawarte powinny być nie tylko wiarygodne i przydatne, ale także zrozumiałe dla szerokiego grona odbiorców tych sprawozdań. Sporządzenie sprawozdania finansowego ma na celu także przedstawienie rzetelnie i jasno sytuacji finansowej jednostki. Analiza informacji zawartych w sprawozdaniach stanowi również cenne źródło informacji nie tylko o funkcjonowania jednostki i jej zasobach, ale także o głównych źródłach jej finansowania oraz planach rozwoju.

Analiza danych finansowych

Analiza historycznych danych finansowych pozwala na uzyskanie informacji o kierunkach rozwoju jednostki, a także podejściu jednostki do podejmowania ryzyka. Analizę danych finansowych warto rozpocząć od analizy bilansu oraz rachunku zysków i strat w dwóch kierunkach: pionowym i poziomym.
W trakcie analizy poziomej dokonujemy porównania wartości z bieżącego okresu sprawozdawczego do danych porównywalnych ujętych w sprawozdaniu finansowym (można także rozszerzyć analizę o wcześniejsze okresy sprawozdawcze). Aby móc porównywać dane z różnych okresów sprawozdawczych należy uwzględnić efekt inflacji, czyli dane z poprzednich okresów należy skorygować o wskaźnik inflacji.

Porównanie warto zrobić w dwóch wymiarach – wartościowym oraz procentowym. Tak przeprowadzona analiza pokazuje nam kierunki zmian w danej jednostce, które możemy porównać z danymi innych podmiotów lub branżą, w której działa jednostka.
Kolejnym krokiem jest analiza pionowa określająca strukturę procentową poszczególnych pozycji bilansowych w sumie bilansowej dla danego okresu sprawozdawczego. Celem tej analizy jest wskazanie zmian i przesunięć następujących pomiędzy poszczególnymi pozycjami bilansu w danym okresie. Porównanie struktury aktywów dla kilku okresów sprawozdawczych wskazuje sposób wykorzystania kapitałów jednostki, natomiast struktura pasywów przedstawia źródła finansowania aktywów.

Po przeprowadzeniu wstępnych analiz pionowej i poziomej można stwierdzić, czy sposoby finansowania aktywów zapewniają firmie bezpieczeństwo związane z długoterminową płynnością finansową. Można więc sprawdzić, czy aktywa trwałe były finansowane jedynie przez kapitały własne, przez kapitały własne wraz z zobowiązaniami długoterminowymi, czy też częściowo także przez zobowiązania krótkoterminowe. Ostatnia alternatywa polegająca na częściowym finansowaniu aktywów trwałych przez zobowiązania krótkoterminowe może okazać się bardzo niebezpieczna dla jednostki, wskazuje bowiem na ryzyko utraty płynności finansowej, co może wiązać się w przyszłości z brakiem możliwości kontynuowania działalności. Analiza pozioma pokazuje strukturę źródeł finansowania na przestrzeni kilku okresów sprawozdawczych, czyli zmiany w sposobach finansowania w poszczególnych okresach. Analiza pionowa wartościowa i procentowa wskazuje natomiast, czy wraz z rozwojem jednostki oraz zmianą jej sumy bilansowej w analizowanych okresach jednostka zmienia sposoby finansowania oraz z których źródeł jest finansowany wzrost wartości firmy…