Klucze alokacji kosztów pośrednich a podatkowe koszty uzyskania przychodów - analiza na przykładzie oddziału zagranicznego przedsiębiorstwa

Pierwsza z nich polega na tym, że podmioty posiadające w danym państwie rezydencję podatkową (tzn. w przypadku osób fizycznych: swoje stałe miejsce zamieszkania, główne źródła dochodu, rodzinę, większość majątku – a w przypadku np. spółek: swoją siedzibę lub miejsce zarządu) muszą rozliczyć w tym państwie wszelkie dochody, niezależnie od kraju, w którym faktycznie je uzyskały. Druga zasada pozwala państwom nakładać podatki na dochód, którego źródło znajduje się na ich terytorium, nawet jeśli podatnik nie ma w nim siedziby lub miejsca zamieszkania. Nietrudno dostrzec, że jednoczesne stosowanie obu zasad przez dwa różne państwa może prowadzić do podwójnego opodatkowania tego samego strumienia dochodów – po raz pierwszy w państwie źródła dochodu i po raz drugi w państwie, w którym podatnik uzyskujący ten dochód jest rezydentem. Wypracowano jednak metody, które mają ten niepożądany skutek wyeliminować. Problem jest szczególnie istotny dla podmiotów gospodarczych prowadzących działalność poprzez swoje oddziały w różnych krajach na całym świecie. Jak precyzyjnie wyliczyć dochód w każdym z państw? Jak nie narazić się fiskusowi w państwie jednostki macierzystej a jednocześnie poprawnie wypełnić obowiązki podatkowe w państwach, gdzie działają oddziały?

Pełna treść artykułu dostępna jest
w wersji drukowanej czasopisma