Dyrektor finansowy na kontrakcie menagerskim

Pojęcie kontraktu managerskiego nie jest jednoznaczne w polskiej praktyce. Otóż nie budzi wątpliwości fakt, że kontrakt managerski jest utożsamiany, czy też kojarzony, z osobą pełniącą funkcję managera, czyli osobą zarządzającą określonym obszarem działania lub nawet całym przedsiębiorstwem.

Nie jest natomiast jednoznaczne, na jakiej podstawie prawnej czynności managerskie powinny być wykonywane. Co do zasady mogą być dwie płaszczyzny współpracy pomiędzy managerem a przedsiębiorcą. Po pierwsze, manager może świadczyć swoje usługi na podstawie umowy cywilnoprawnej, zawartej między przedsiębiorcą a managerem – osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej lub managerem – przedsiębiorcą. Natomiast drugą, dość powszechnie występującą formą utożsamianą z kontraktem managerskim jest umowa o pracę. Wykorzystując konstrukcję umowy o pracę podlegającą regułom prawa pracy, przedsiębiorcy definiują poszczególne umowy w sposób indywidualny, nadając im swoiste, niepowtarzalne cechy pozwalające w sposób odrębny regulować zakres obowiązków, metody ich egzekwowania oraz zasady wynagradzania i premiowania managerów. Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że nazywanie kontraktami managerskimi umów o pracę jest niewłaściwe, albowiem podlegają one ogólnym regułom prawa pracy i z tych względów nie powinny różnić się od innych umów obowiązujących u danego pracodawcy.